Wednesday, October 3, 2012

අතට අසුවන
හැඩ ගලපමින්
මවා ගත්තෙමි
නුඹේ රුව මම

කනට ඇසෙනා
හඬ ගලපමින්
මවා ගත්තෙමි
නුඹේ හඬ මම

තනිවෙලා මම
අඳුරු ලෝකෙක
එළිය කවදද
දකින්නේ මම

දහසකුන් නෙක
ප්‍රශ්න අසමින
ලොව දකින්නට
වෙර දරමි මම

නිරතුරා මගේ
ලඟම රැඳෙමින
අඳුරු ලෝකෙට
පහණ වුනි ඔබ

හෙට දිනක යලි
එලිය දකිනට
දිරිය දුන් ඔබේ
හඬ නොමැත අද

වෙනදා උදයෙම
ලඟට විත් හිඳ
නලලත සිඹ
උනි මා තුරුල් කර

මහ සෙනග විත්
කෑ ගසන හඬ
සමහරෙකු ඉඳහිට
ඉකි ගසයි තව

ඇසුනි සමහරු
විමසනා හඬ
අර ඉන්නේ තනි වුන
කොලු පැටියා නෙව

දින දෙකක් ගතවුනි
නොනිදාම මම
ඔබේ හඬ තවම නෑ
ඇසුනේ මගේ කනට

මටත් නොකියා
නුඹ ගොසින් ඇත
මගේ ලොව තිබු
එකම පහණ් සිල

පතමි නුඹ හට
උතුම් බුදු බව
මතු සසරෙ
උපදිනා භවයෙක

No comments:

Post a Comment